ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤ ਦੇ ਸਭ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੜਾਂਦ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਵਗ ਚੁੱਕੇ ਫੋੜੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲ਼ੀ ਪੀਕ ਦੇ ਵਾਂਗ ਫੁੱਟ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ। ਚਾਹੇ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਬ ਮੁਖਰਜੀ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ‘ਡੈਂਟਿਡ ਪੈਂਟਿਡ ਔਰਤਾਂ’ ਵਾਲ਼ੀ ਟਿੱਪਣੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਅਪਰਾਧੀ ਧਾਰਮਿਕ ਬਾਬਾ ਆਸਾਰਾਮ ਬਾਪੂ ਦਾ ਇਹ ਬਿਆਨ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਸ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲਾਤਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ‘ਭਰਾ’ ਕਹਿ ਕੇ ਰਹਿਮ ਦੀ ਭੀਖ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ! ਉਹੀ ‘ਤਹਿਲਕਾ’ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸਟਿੰਗ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਕੌਮੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪੁਲਸ ਅਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਖੁਦ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦੀਆਂ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ! ਕਿਸੇ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਖੁਦ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਰਦ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕਿੱਤਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਿਹਨਾਂ ਅਣ-ਮਨੁੱਖੀ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨੂੰ 16 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਦੇ ਵਕੀਲ ਨੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ “ਇੱਜਤਦਾਰ” ਔਰਤ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ! ਅਜਿਹੇ ਸਭ ਬਿਆਨਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ?
“ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੋਜਵਾਨਾਂ – ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ – 16, ਮਈ 2013 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ





