ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਚਾਰਾ • ਵੋ ਸਮਝਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਬੀਮਾਰ ਕਾ ਹਾਲ ਅੱਛਾ ਹੈ -ਸੰਪਾਦਕੀ

1

ਕੇਂਦਰ ‘ਚ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਭਾਜਪਾ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪਲੇਠੇ ਬਜਟ ਸਮੇਂ ਮੋਦੀ ਨੇ ‘ਭਾਰਤ ‘ਚ ਬਣਾਓ’ (ਮੇਕ ਇਨ ਇੰਡੀਆ) ਦਾ ਨਾਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ‘ਸੰਸਾਰ ਸੱਨਅਤੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੀ ਧੁਰੀ’ (ਗਲੋਬਲ ਮੈਨੂੰਫੈਕਚਰਿੰਗ ਹੱਬ) ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਵੀ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ 1980ਵਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਨੀਤੀ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। 1980ਵਿਆਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ‘ਚ ਭਾਰਤੀ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਰਮਾਏ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਸਤੀ ਕਿਰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ‘ਗਲੋਬਲ ਮੈਨੂੰਫੈਕਚਰਿੰਗ ਹੱਬ’ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਰਮਾਏ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਮੰਦੀ ਨਾਲ਼ ਜੂਝ ਰਹੇ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ਼ ਕੁੱਝ ਰਾਹਤ ਵੀ ਮਿਲ਼ੀ ਸੀ। 80 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਵਾਧਾ ਦਰ ਕਾਫ਼ੀ ਤੇਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ 80 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਚਾਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਸੰਕਟ ‘ਚ ਜਾ ਡਿੱਗਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ 80ਵਿਆਂ ਵਾਲ਼ੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਨਾਂ (ਮੇਕ ਇਨ ਇੰਡੀਆ) ਹੇਠ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।…

(ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ) “ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ 33, ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਤ

ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਹੜ੍, ਸਿਆਸਤ, ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕ -ਗੁਰਪੀਰ੍ਤ

2

ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਜਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ਼ ‘ਫੌਜ-ਫੌਜ’ ਦੀ ਤੋਤਾ ਰਟਣ ਨਾਲ਼ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਹਤ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਨ੍ਹੀ ਕੌਮਪ੍ਰਸਤੀ ਦੀ ਬਦਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ ਕਰਕੇ ਇੱਕ-ਪਾਸੜ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਤੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਖਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ‘ਤੇ ਅਹਿਸਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰਨਾਂ ਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਰੀ ਬਣਾ ਕੇ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਹੋਣ) ਅੰਨ੍ਹੇ ਕੌਮਵਾਦ ਨੂੰ ਤੂਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਪੂਰੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ‘ਦੇਖੋ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ੁਕਰੇ ਲੋਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਫਿਰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।’ ਇਹ 1947 ਤੋਂ ਹੀ ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੂੰ ਫੌਜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕੂਟਨੀਤਕ ਢੰਗ ਨਾਲ਼ ਦਬਾਉਣ, ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ‘ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਜਬਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਹਾਏ ਖੂਨ ਦੇ ਧੱਬੇ ਲੁਕੋਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅੱਤਵਾਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਝੀ ਸਿਆਸਤ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।…

(ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ)

“ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ 33, ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਤ

ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਮੈਸਟਰ ਪਰ੍ਣਾਲ਼ੀ “ਮਿਆਰੀ ਗ਼ੁਲਾਮ” ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਨੁਸਖ਼ਾ -ਅੰਮਿਰ੍ਤ

4

ਵਿੱਦਿਅਕ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਤੱਤ ਤੇ ਰੂਪ, ਇਸਦਾ ਸਿਲੇਬਸ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਢੰਗ-ਤਰੀਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ਼ ਸਿਆਸੀ-ਆਰਥਿਕ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ਼ ਜੁੜਿਆ ਮਸਲਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਮਾਜਕ-ਆਰਥਕ ਬਣਤਰ ਦਾ ਵਿੱਦਿਅਕ ਢਾਂਚਾ ਉਸ ਸਮਾਜਕ-ਆਰਥਕ ਬਣਤਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਭਾਵ ਉਸ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਢਾਂਚੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿੱਦਿਅਕ ਢਾਂਚਾ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਛੋਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੱਜ ਦਾ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਢਾਂਚਾ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਤ ਸਾਡੇ ਅੱਜ ਦੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ਼ ਅਟੁੱਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਆਰਥਿਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰ-ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਕਰਨਯੋਗ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ (ਕਲਰਕਾਂ) ਦੀ, ਤਕਨੀਕੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨ (ਇੰਜਨੀਅਰ, ਡਿਪਲੋਮਾਧਾਰੀ, ਸੁਪਰਵਾਈਜਰ ਆਦਿ) ਅਮਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਉੱਚ-ਤਕਨੀਕੀ ਗਿਆਨ (ਸਿਰਫ਼ ਤਕਨੀਕੀ ਗਿਆਨ, ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਮਲੇ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਲਈ ਤਕਨੀਕ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾੜੇ ਦੇ ਟੱਟੂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ…

(ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ)

“ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ 33, ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਤ

‘ਯੋਜਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨ’ ਦੀ ਮੌਤ ‘ਤੇ ਸੋਗ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲ਼ੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ -ਲਖਵਿੰਦਰ

1

ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਯੋਜਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਭੋਗ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ”ਸਮਾਜਵਾਦ” ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ਼ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਸਮਝਣ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਪੱਖੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਭੋਲ਼ੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਵੈਣ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਿੰਟ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਆਨਾਂ, ਲੇਖਾਂ, ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਬਾਖੂਬੀ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਤੇ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਯੋਜਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਰਾਹਤ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਯੋਜਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਇਸਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ਼ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਰਥਕ-ਸਮਾਜਕ ਅਸਾਵਾਂਪਣ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਹਿੱਤਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।…

(ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ)

“ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ 33, ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਤ

ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਮੱਕੜਜਾਲ ਵਿੱਚ ਉਲ਼ਝਿਆ ਵਿਗਿਆਨ -ਡਾ. ਅੰਮਿਰ੍ਤ

2

ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਵਿਕਾਸ ਸਦਕਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਇਸ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਕਿ ਪਲੇਗ ਜਿਹੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਯੂਰਪ ਦੀ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਅਬਾਦੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਦਾ ਡਰ ਇੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕੀਂ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਸੀ, ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਨੇਕਾਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਅਣਥੱਕ ਮਿਹਨਤ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਜ਼ਿਲ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅੱਗੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਕਾਰਨ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਬੇਲੋੜੀ ਤੇ ਗੈਰ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਰਤੋਂ। ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਅਧਿਐਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਭਾਰਤ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਗਾਣੂ-ਰੋਧੀ (ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ) ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ। 2000-2010 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ 62% ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਦਕਿ ਸੰਸਾਰ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਵਾਧਾ ਦਰ 36% ਰਹੀ ਹੈ…

(ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ)

“ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ 33, ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਤ

ਜਾਤ-ਪਾਤੀ ਵਿਤਕਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ੀਰ੍ ਨਰਦੇਵ ਦੀ ”ਸੰਜੀਦਾ ਪਹੁੰਚ” ਉੱਪਰ ਟਿੱਪਣੀ -ਕਰਮਜੀਤ

1

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਤ-ਪਾਤੀ ਦਾਬੇ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਅਲੋਕਾਰੇ, ਹਾਸੋਹੀਣੇ ਸਿਧਾਂਤ ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਜਾਤ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਠੀਕ-ਠੀਕ ਕਹਿਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹਰ ਸਮਾਜੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਨਕਲਾਬੀ ਲਹਿਰ ਖੜੋਤ/ਸੰਕਟ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਲੁੱਟ, ਜਬਰ ਰਹਿਤ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਕਿਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਾਰਵਾਂ ਵਕਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ”ਨਵੇਂ”, ”ਮੌਲਿਕ”, ਅਲੋਕਾਰੇ, ਹਾਸੋਹੀਣੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਿਰ ਚੁੱਕਣ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਮਝ ਵਾਲ਼ੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਅਕਸਰ ਅਜੇਹੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜੇਹੇ ਸਮਿਆਂ ‘ਚ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ‘ ਚ ਰੁੱਝੇ ਇਨਕਲਾਬੀਆਂ ‘ਚ ਨੁਕਸ ਕੱਢਣ ਵਾਲ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੱਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਰਿਟਾਇਰਡ ”ਇਨਕਲਾਬੀ” ਇਸ ਮਾਮਲੇ ‘ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਚੀਆਂ ਸਰਕਾਰੀ ਪਦਵੀਆਂ ‘ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ, ਸੱਤ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮੋਟੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਨਿੱਘੇ ਘੁਰਨਿਆਂ ਚੋਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਧੌਣ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਇਹ ਇਨਕਲਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਤ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਦੇ ਤੌਰ-ਤਰੀਕੇ ਸਮਝਾਉਣਾ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਸਮਝਦੇ ਹਨ…

(ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ)

“ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ 33, ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਤ

ਇਹ ਪੰਧ ਲੰਮੇਰਾ ਮੰਜਿਲ ਦਾ, ਕੰਡਿਆਂ ‘ਤੇ ਤੁਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਏ -ਕਰਮਜੀਤ

1

ਮੌਜੂਦਾ ਲੁੱਟ ਜ਼ਬਰ ਅਧਾਰਤ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ-ਜ਼ਬਰ, ਦਾਬੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੁਆਰਾ ਹੱਥ ਲਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਾ ਜਮਾਤੀ ਸਮਾਜ ਹੋਂਦ ‘ਚ ਆਇਆ ਹੈ ਇਸਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੁੱਟ-ਜ਼ਬਰ ਅਧਾਰਤ, ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸਮਾਜ ਹੈ। ਅੱਜ ਇਸਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਦੇ ਕਿਰਤੀ ਸਚੇਤਨ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬੀਤੇ ਦੀਆਂ (ਪੂਰਵ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀਆਂ) ਇਨਕਲਾਬੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ਼ੋਂ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਿਰਤੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ਾ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਨਕਲਾਬੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲ਼ਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਪਿੱਛੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾਵਾਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੋਈ ਵਿਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਕੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਕਿਰਤੀਆਂ ਦੀ ਦੁੱਖ-ਤਕਲੀਫਾਂ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੇਖਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਅਹੁਲ਼ਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਵਿਦਰੋਹੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਕੇਵੇਂ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ ਵੀ ਇਨਕਲਾਬੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਦ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।…

(ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ)

“ਲਲਕਾਰ – ਤਬਦੀਲੀ ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ”, ਅੰਕ 33, ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਤ